W styczniu 2007 r. pisałem w Przeglądzie Komunalnym: „W Polsce najbardziej zaniedbanym działaniem z zakresu ochrony środowiska jest zagospodarowanie odpadów. Widać postęp w ochronie powietrza, mamy znacznie więcej oczyszczalni ścieków, poprawiła się jakość wód – ale śmieci wciąż nie umiemy dobrze zagospodarować. Daleko nam do spełnienia unijnych wymogów w tym zakresie. Większość wysypisk śmieci w Polsce nie spełnia żadnych norm. Poziom odzysku surowców wtórnych jest żałośnie mały.” Diagnoza ta, niestety, pozostaje aktualna. Co powoduje, że 20 lat po upadku realnego socjalizmu, mamy w gospodarce odpadowej „czarną dziurę”?

Naukowcy czasem się mylą, ale raczej nie tym razem. Musiałoby się ich mylić (jednocześnie!) ponad 10 tysięcy z całego świata zaangażowanych w Międzyrządowy Panel Klimatyczny ( IPCC). To musiałoby być jakieś zbiorowe szaleństwo albo spisek. Ale przecież nikt spośród uczestników klimatycznych dyskusji nie podważa wskazań termometrów. Średnia temperatura Ziemi w ubiegłym wieku wzrosła o 0,8 st. C.

Metody budowania sojuszy w obrębie polskich ruchów społecznych - niezależnie od ich ideowej podbudowy - prawie zawsze utwierdzają mnie w przekonaniu, że Polki i Polacy tworzą naród wybrany. Obawiam się jednak, że niekoniecznie do wielkich czynów, ale do spektakularnego samounicestwienia. Jednym z symptomów takiego stanu rzeczy staje się dyskusja na temat szeroko pojętej lewicy i jej przyszłości.

Wiek XXI rozpoczął się atmosferą polityczną daleką od zgodności i wzajemnej życzliwości. Histeryczna wrzawa medialna samozwańczych stróżów moralności, a może tylko klientów dobrze opłacanych za sianie zamieszania, przesłania już resztki racjonalizmu. Wobec sprzecznych informacji w mediach, a także w internecie, który miejscami przypomina wysypisko intelektualnych nieczystości, nie tylko przeciętny odbiorca, ale i uczony, jeśli nie będący specjalistą w danej dziedzinie, może się poczuć zagubiony. Komu wierzyć? - o zmianach klimatu pisze prof. Ludwik Tomiałojć.

Statystycznie kobiety są w większości, ale w miejscach, gdzie zapadają decyzje i dzielona jest władza nadal ich brakuje. Mamy grupę „kobiecych zawodów”, wciąż gorzej opłacanych, usługowych, „brudnych” i nieatrakcyjnych. Na niższych szczeblach administracji, w niedocenianej i nieodpłatnej pracy domowej, w kolejce do szpitala, przedszkola, żłobka także przeważają kobiety.

Alicja Tysiąc wygrała, ale dyskurs publiczny nie zmieni się szybko. Ksiądz Gancarczyk powtarza, że opublikowałby ponownie takie artykuły, jakie ukazały się w „Gościu Niedzielnym”. Strona pozwana zapowiada apelację - na gorąco wyrok w sprawie Alicji Tysiąc komentują Małgorzata Tkacz-Janik i Grzegorz Basiak.

Gdy się farsa zmienia w dramat… Słowa piosenki Agnieszki Osieckiej jak ulał pasują do wieczornej debaty Donalda Tuska ze związkowcami. W tym show nie wyszło prawie nic - „Solidarność” i OPZZ zdecydowały się na bojkot, dwa biorące udział w„dialogu” związki reprezentowali mało wyraziści działacze, idealnie wpasowujący się do modelu „chłopi pańszczyźniani przychodzą po prośbie do ekonoma”. Donald Tusk, jednocześnie bawiący się w konferansjera i spowiednika, mógł być gwiazdą wieczoru - uspokajał, koił złe nastroje, zapewnił o swym oddaniu Bogu i Ojczyźnie.

„Szedł Atanazy ku pannie, oddalając się od niej nieustannie, a miał oczy na plecach...” (z piosenki). Podobnie jak Atanazy, zachowuje się wielu rodaków zmierzających ponoć ku przyszłości, ale nie mogących się oderwać od dawnych rozwiązań, wciąż brnąc koleinami archaicznego myślenia. Nie inaczej jest, kiedy mowa o energetyce - pisze Ludwik Tomiałojć.

Odpowiedź jest krótka: TAK, bo modernizacja gospodarce nie zaszkodzi, a może zapobiec poważniejszym kłopotom ekonomicznym i ekologicznym. A, że to kosztuje, na to odpowiedział niegdyś prez. J. Carter : „Nic tyle nie kosztuje, jak uparte trwanie przy rozwiązaniach przestarzałych”.

Miriam Kennet, dyrektorka Green Economics Institute, w dyskusjach na temat idei zrównoważonego rozwoju - odbywających się podczas Zielonego Letniego Uniwersytetu w Słubicach/Viadrinie - wielokrotnie podkreślała, że gospodarka jest "zbyt ważna by oddać ją ekonomistom" - pisze Aleksandra Łukaszewicz

Od lat pomorska elektro - energetyka była uzależniona od innych regionów Polski, kupujac zarówno węgiel jak i bezposrednio prad elektryczny z oddalonych o setki kilometrów zakładów. Taki stan rzeczy, biorac pod uwagę ogromny potencjał energooszczędnosci i odnawialnych zródeł energii mógł dziwić, ale jeszcze dziwniejsza byłaby decyzja budowy nowej elektrowni węglowej w samym sercu Gdańska - pisza Dariusz Szwed i Andrzej Wójcicki

Część I. Odrobinę sarkastyczna analiza typowych, negatywnych reakcji na zielone idee. W części II pt: ŚWIAT BYWA ZIELONY” dla równowagi zostaną zaprezentowane reakcje pozytywne a nawet afirmatywne. Postawmy to proste pytanie: dlaczego? Ponoć od niepozornego "dlaczego" zaczynają się wszystkie rewolucje. Pewne reakcje "na Zielonych", powtarzają się jak Polska długa i szeroka. Można je podzielić na kilka rodzajów:

Naszemu społeczeństwu potrzebne jest efektywne państwo i kilka prostych zasad: społeczna gospodarka rynkowa, ekologiczna modernizacja, neutralność światopoglądowa i równe traktowanie – o programie Zielonych pisze Adam Ostolski.

Ciekawi mnie, ile kobiet w Polsce zna termin gender mainstreaming? A tu chodzi o radykalną maksymę, zasadę i od dłuższego czasu podstawę polityki Unii Europejskiej, która służy przed wszystkim interesom kobiet. Co oznacza gender mainstreaming? Jak ma się ten termin do określeń takich, jak równy status kobiet i mężczyzn, równe traktowanie kobiet i mężczyzn czy równouprawnienie

3 maja w Berlinie die Gruenen zorganizowali seminarium "Thinking EUconomy". Warto przyjrzeć się nie tylko tematom, ale całej polityczno-PRowej oprawie tego wydarzenia. Bardzo ważne jest bowiem, z kim i gdzie postanowili dyskutować Zieloni. Seminarium odbyło się w reprezentacyjnym budynku Deustsche Telecom, a panelistami byli m. in.: członek zarządu tejże korporacji, członkowie zarządów Citigroup i Deusche Bank, wiceszef Banku Centralnego Estonii, dziennikarz Financial Times.